"Tentagarria da korrontearen barnean gure burua joaten uztea. Askoz nekagarriagoa, aldiz, izokina bezala ibaian gora abiatzea."
Ivan Gimenez
Argia
Gatazkarik gabeko gizarte bat diktadura besterik ez da. Gatazkak,
hala ere, “prentsa txarra” dauka: beldurra, indarkeria eta segurtasun
eza burura ekartzen dizkigu. Gatazkaren alde egotea talibanengandik edo
terrorismotik oso hurbil egotearen gauza bera omen da. Gatazka kontzeptu
gaiztoa, erasokorra, biolentoa eta aldebakarrekoa bezala ulertzen da.

Hala ere, horrekin konformatzeak badu prezio garesti bat, Tony Judt
historialariaren esanetan: “Kontsentsuaren demokraziak ez du demokrazia
bezala gehiegi iraungo”. Azken finean, zer da kontsentsuaren demokrazia
bat? Gauzak dauden bezala jarraitzeko joera politikoa, gehiengo isila
tresna bezala erabiliz.
Kontsentsua gatazka saihesteko trikimailu bat baino ez da, ahuleziaren seinalea
Alabaina, hemen eta mundu osoan, desadostasuna eta uko egitea dira
gizarte zabal baten bermeak. Gehiengo apal eta akritiko horren
iritziaren aurkako herritarrak behar ditugu, benetako demokraziaren
aldeko lana, hain justu, hau delako: oposizio ideologikoa, erroturik
dauden printzipioak kolokan jartzea.
Erronka berriei erantzuteko energia ez dugu aurkituko betiko ideien zirkulu itxietan, edo kontsentsu politikora deituz.
Azken finean, desberdintzen gaituenak ematen digu banakako identitatea.
Eta gizartean non gauden zehatz azaltzeak gure interesa markatzen du,
interes orokorren gezurra azaleratuz. Interes ezberdinen talka horren
joko zelaia gatazka da. Eta edozein gatazkaren aterabidea indar
korrelazioaren arabera erabakitzen da.
Gauzak horrela, kontsentsua gatazka saihesteko trikimailu bat baino
ez da, ahuleziaren seinalea. Horregatik, gatazka demokratikoaren bandera
hartzen duena aurrera doa, beldurra arerioen aldera igaro dela agerian
utziz. Eta kontsentsu baten eske dabiltzanak kikilduta daude,
haserretuen itxura egiten badute ere.
No hay comentarios:
Publicar un comentario