MOBILIZAZIOAK ETA ELKARTASUN NEURGAILUAK: GUDAREN NARRATIBAREN BULTZATZAILE Oxandabaratz

"Orain badirudi gerrak errefuxiatuak sortzen dituela, baina soilik gerrak bestelako biraketa egin duenean. Artean, ez zegoen gudaren kontrako protestarik, eta ezta ere guda probokatzen zenbiltzanen kontrako adierazpenik, ez NATOri errebeldeak armatzen utz zizan."

 

                  Azken astean, bi mobilizazio mota izan ditugu Euskal Herrian. Alde batetik Alepo askatzearen inguruan “Gerrarik Ez!” lelopean egin ziren kontzentrazioak, Ongi Etorri Errefuxiatuak kanpainaren ikurrak erabiliz; eta bestetik, larunbat honetan hainbat erakundek “Gora Kurdistan!” lelopean deitu duen manifestazioa.

 

Deigarria izan zait doinu ezberdintasuna. Alde batean, doinu “neutroa” (?): gerrarik ez, gerrak sufrikarioa besterik ez dakar, gerrak jendeak errefuxiatu beharra dakar, gerra tragedia bat da. Gogoan dut duela hilabete batzuk errefuxiatuen krisiaren epizentroa Siriako Gudan jartzen genuenok, “konspirazionista” bezalakoak entzun behar izan genituela leunenean, eta gogorrenean, xenofobiaren edota Fronte Nazionalaren bidaide ginela, erabatekoa behar zuen erruki hori erlatibizatzen genuelako, gure agenda promozionatzeko erabiltzen genuela eta abar. Orain badirudi gerrak errefuxiatuak sortzen dituela, baina soilik gerrak bestelako biraketa egin duenean. Artean, ez zegoen gudaren kontrako protestarik, eta ezta ere guda probokatzen zenbiltzanen kontrako adierazpenik, ez NATOri errebeldeak armatzen utz zizan. Ez digute esaten adibidez, Siriako populazio gehiena Assadek kontrolatutako zonaldeetan bizi denik (urtarrilean, azken aurrerakaden aurretik, populazioaren %67), ezta ere, Sirian bertan, “errebeldeek” kontrolatutako zonaldeetatik Assadek kontrolatutako zonaldeetara jendeak nola ihes egiten zuen (2015eko beste iturri bat hemen, konparatzerik besterik ez dago 2015 eta 2016an nola hazi zen desoreka): 2016eko urrian Eki Alepon, soilik 30 edo 40 mila pertsona geratzen ziren, Mendebaldeko Alepon milioi eta erdi (NBEren datuen arabera), zirelarik. Hots, ez ziguten esan errefuxiatuak nork sortzen zituen. Azkenik inperialismo humanitarioaren beste itzuli bat izan dugu: sarraski faltsuen bidezko xoka, Alepon Siriar Armada Arabiarrak hilketak egiten omen zituela. Kanpaina hau ez dator bat errealitetan ikusi izan dugunarekin: bertan egon diren kazetariek, Eva Bartlett kanadiarrak kasu esan dute “Eki Alepon ez dagoela giza-erakunderik, errebeldeen propaganda erakundeak ez badira” (tartean White Helmets eta GARAk hainbeste aipatzen duen “Siriako Giza Eskubideen Behatokia” aipatu ditu propaganda-zerbitzu gisa), beraz istorio horiek propagandaren parte direla. Izan ere, ez datoz bat ez askapenaren aurretik Eki Alepon dagoen populazio baxuarekin, ez hiritaren poza adierazten zuten irudiekin, ez Siriako Armadak izan duen aurrerapen erritmoarekin (ezinezkoa da hiriko 45 kilometro karratu hamar egunetan bertako populazioaren laguntzarik gabe askatzea), ez ebakuaziorako korridoreak proposatu izanarekin. Interesgarria da baita ere, kanpaina hau nork hasi duen jakitea: Lina Xami jihadista, eta Chicagoko CBSko kazetari bat eta Alderdi demokrataren aldeko publizista bat (Becky Carrolli buruzko informazio gehiago hemen) Bestetik aipatu beharra dago White Helmets “inpartzialen” papera, Alepon bat bera ere ez dute ikusi errebeldeen erretiratzean zehar. Ez al dute lanik, edo euren kideekin egin dute ihes?

MAIATZAK 1. KLASE BORROKAZ KAPITALISMOA SUNTSITU Ezkerraldea Antifaxista

"Maiatzaren Bata 1890ean ospatu zen lehen aldiz Euskal Herrian, Ezkerraldea zeharkatu zuten greba eta mobilizazioak burutu zituztelarik mehategietako beharginek. Euren gainbalioa modu gupidagabean xurgatzen zuten eta euren kontura oso azkar kapital eta botere meta paregabea kontzentratu zuten oligarkek inposatutako esklabutzari amaiera jartzeko asmotan eta lan eta bizitzeko gutxieneko eskubide batzuk gure historian lehen aldiz mahaigaineratu zuten modu antolatu eta masiboan"

                                                                   Apirilaren eta maiatzaren zehar klase borroka ardatz izango duen kanpaina abiaraziko du Ezkerraldea Antifaxistak. Maiatzaren Batak duen esanahi historikoa eta gaurkotasunez beteriko edukin osoa aldarrikatzeko baliatu nahi ditugu data hauek, guretzat, eta aldarrikatzen dugun borrokarentzat ezinbestekoa den ildoa argitzen jarraitzeko, mobilizazioaren, propagandaren eta agitazioaren bidez Ezkerraldeko langileria borrokalariari gure eskeintza zabaltzeko eta formakuntzari klase borrokaren ikuskeratik eskeinitako dinamikak aurkezteko. Bere lehen pausuak ematen doan antolakunde “gaztea” izan arren, orain artean eta hemendik aurrera egin eta egingo dugun bezalaxe.

Faxismoaren agerpena, forma eta gure errealitate historikoan duen egikaritze partikularraren  inguruko hausnarketa burutu genuen gure antolakundearen aurkezpen publikoa egin aurretik. Oinarri ideologiko orokor batzuk eztabaidatu eta partekatu genituen, sortu asmo genuen etxea lurzorutik eraikitzen hasteko. Oinarri horien arteko bat, gure jarduera erabat ezaugarritu eta baldintzatu egiten duena antolakundearen izaera antikapitalistarena da. Klase sozialetan banatutako, menperatu eta menperatzaileen esistentziarekin ezaugarritzen den sistema politiko-ekonomiko eta sozial guztia da faxismoaren agerpena eta forma eragiten eta determinatzen duena. Kapitalismoaren garapenarekin eta batez ere, gaur egungo bere garai monopolista eta inperialistan burgesia menperatzaileak langileria menperatuaren esplotazioa eta zapalkuntza betikotzeko erabiltzen duen euskarrietako bat delako faxismoa. Horixe da gure erronka, faxismoaren aurkako borroka kapitalismoaren aurkakoarekin testuinguratzea, lotzea, eta beraren bidez antolatzea. Hortaz, “Klase Borrokaz Kapitalismoa Suntsitu” izango da kanpaina honetarako aukeratu dugun leloa.

Maiatzaren Bata 1890ean ospatu zen lehen aldiz Euskal Herrian, Ezkerraldea zeharkatu zuten greba eta mobilizazioak burutu zituztelarik mehategietako beharginek. Euren gainbalioa modu gupidagabean xurgatzen zuten eta euren kontura oso azkar kapital eta botere meta paregabea kontzentratu zuten oligarkek inposatutako esklabutzari amaiera jartzeko asmotan eta lan eta bizitzeko gutxieneko eskubide batzuk gure historian lehen aldiz mahaigaineratu zuten modu antolatu eta masiboan. Ordutik asko izan dira azken mende eta erdian buruturiko manifestaldiak eta klase borrokaren baitan emandako mota guztietako borroka-adierazpenak. Meatzarien izerdi gorritik Sestaoko INEMaren kontrako ekintzan duela 25 urte Rosa, Jesus eta Marisolek isuritako odol gorrira klase bera da burgesiak bere pribilegioak defendatzeko eta betikotzeko helburuarekin sortutako egitura eta aparatuak borroka antolatuaren bidez kolpatzen mantendu dena: Langileria konsziente eta borrokalaria. 

BAI, NATO, ONGI EZAGUTZEN ZAITUT Askapena talde internazionalista

"...duela 30 urte ez nuen bozkatzerik izan, eta ezin dut egin. Eta badakit erreferendum hartan hartutako erabakia ez dela izan errespetatua, eta gainera Bardeetako poligonoa inposatzen diguzue. Badakit bloke sozialista desagertuta ere, zure etsai historikoa, zuk ez duzula amore eman; amore ematetik urrun, munduko agenda inperialistan lehen mailako agente politiko-militar bezala kokatu zara." 

                            Ez, ez zintudan zure sorreran ezagutu. Ez nuen bloke kapitalista eta sozialistaren arteko gerra hotza ezagutu. Ez nuen Berlingo harresia ezagutu, ezta hau erortzean zuk izan zenuen garapena. Eta bakea ere ez dut ezagutu, ezta zu gabeko egoerarik. Ez dut erreferendumik ezagutu, eta noski, duela 30 urte ez nuen bozkatzerik izan, ezin izan nuen erabaki zure egitura militarraren parte izan nahi nuen ala ez. Ez baiezkoa, ezta ezezkoa. Ez nuen bozkatu, eta ez dut geroago izaterik izan.

Ez, ez nuen 1986ko martxoaren 12 hartan bozkatzerik izan, baina badakit Hego Euskal Herriko 931.367 gizon-emakumek, boto emaileen %62 NATOren parte izateari ezezkoa eman ziotela. 

Badakit ere zein izan zen estatuko alderdi handienen jarrera, “de entrada no” hartatik hasita baiezko borobiletara, baina “NATOri ez, Euskal Herriari bai” ere bazegoen. Nik ez nuen ezagutzerik izan, baina badakit garaipen hori sentimendu antiinperialista, subiranista eta elkartasunezkoari esker izan zela, maila guztietako lan izugarriarekin uztartuta: maila sozial, politiko, sindikal zein herri mugimenduan. Eta badakit, justiziaren aldeko borrokak memoria kolektiboaren bidez transmititzen direlako, eta memoria daukagu.

Ez dut zure gerrarik sufritu, baina badakit erakusten duzun aurpegi humanitaristaren azpian beste bat gordetzen duzula, badakit Jugoslavia, Irak, Afganistan eta Libia guztiz suntsituta utzi dituzula. Eta bai, Sirian eta Ukrainan egin dituzun interbentzio erdi-ezkutuak ere ezagutzen ditut. Badakit baita ere, inbaditzen dituzun herrien baliabide naturalak lapurtzeaz gain, zure hegemonia mundiala kolokan jartzen duen edozein herri zein mugimendu zapaltzen duzula, bloke kapitalista, inperialista heteropatriarkala sarraskiaren bidez defendatzen duzula.

Ez duzu nire herria bonbardatu, ez dut zuk jaurtitako bonben hotsa entzun; baina gertu sentitu ditut. Elkartasunak munduko edozein tokitan, edozeinen aurka egindako injustizia oro modurik sakonenean sentitzera naramalako. Gainera, badakit zure injustizien konplize izatera behartzen nauzula, nire lurretan entrenatzen zarelako, nahiz eta duela 30 urte ezetz esan zizuten hemen. Bardeak bezalako natur gune babestu batean jaurtitzen dituzu bonbak, gero praktikan aplikatzeko. Militar turkiarrak entrenatzen dira hemen adibidez, gero biztanleria kurdua masakratzen duten horiek, bere askapen nazional, sozial eta generozkoaren alde borrokatzen den biztanleria.

Hainbeste min egiten dizuten borroka horiek, eta defendatzen dituzun boteretsuei. Eta badakit zenbaitetan “emakumeek jasaten duten zapalkuntzaz askatzeko” argudioa erabili duzula interbentzioak egiteko, Afganistanen esaterako, baina errealitatea bestelakoa da. Zure interbentzioen ondorioz sexu esplotazioa eta emakumeek sufritzen duten biolentzia areagotu egiten da, NATOko kideek zuzenean parte hartu dute emakume eta neskatoen negozio eta bortxaketetan, mugetan trafikatuz. Muga horietan, bai, non gaur bezala atzo ere milaka desplazatu eta errefuxiatu pasa izan dira, gehien-gehienak emakumeak.

Ez, duela 30 urte ez nuen bozkatzerik izan, eta ezin dut egin. Eta badakit erreferendum hartan hartutako erabakia ez dela izan errespetatua, eta gainera Bardeetako poligonoa inposatzen diguzue. Badakit bloke sozialista desagertuta ere, zure etsai historikoa, zuk ez duzula amore eman; amore ematetik urrun, munduko agenda inperialistan lehen mailako agente politiko-militar bezala kokatu zara. Erabaki politikoak hartzen dituzula badakit, 2014ko Newporteko (Gales) goi bileran egin zenuen bezala, potentzia berrien aurkako estrategia politiko-militarra diseinatuz. Besteak beste gastu militarra igoarazi zenien estatuei, zabalpen azkarreko indar bat sortzea erabaki zenuen, eta 2015eko amaieran Bardeetan izan ditugun Trident Juncture maniobra erraldoiak egitea ere bai.

Ez, ez nuen 1986ko martxoaren 12 hartan bozkatzerik zian, baina nire herriak garai hartan egin zuen bezala, nik ere, gaur, ezetz esango nizuke. Erabaki hori egi bihurtuko dugu, memoria dugulako. Baina ez horregatik bakarrik, edozeinen aurka, edonon egiten den injustizia oro modurik sakonenean sentitzen duen herri bat izaten jarraitzen dugulako, izan Libia, Siria, Ukraina zein Euskal Herria. Borrokan diharduen herria gara, internazionalistak gara, eta ongi ezagutzen zaitugu.

Horregatik, gaur, ezetz esaten jarraitzen dugu.